Category: Cosel and around (page 10 of 11)

-przecież potrafisz-szepnął brzask wsiąkając w spróchniały parkiet
tak dawno nie rozmawialiśmy…
….jeszcze raz mięśnie popchnęły gęstą, nikotynową krew poprzez nieskończone meandry skamieniałych żył a spalone płuca zassały potrzebną dawkę ciemnego dnia by wypełnić się życiem…
jeszcze jeden dzień…
roześmiane w krzywym uśmiechu wdowy w brudnych suv-ach krążą dookoła talerza w szaleńczym biegu…
ciemne strony popołudniowe

“…There’s no crowds in the streets, and no sun

In my, own, summer…”

Nieco zapomnianych historii…pełno ich poutykanych w szuflady i za okładki książek…patrzą spod łóżek i żyją w kurzu pod wersalką…i ciągle są…czasem bez zakończenia którego być może nigdy już nie będzie…tkwią w pamięci zapisane słowa, zachody i wschody słońca, poranne rosy i buty przemoczone śniegiem…

zapomniane historie…

Wiecie…czasami…wystarczy tylko zapytać…Wyartykułować tych kilka prostych zdań które zazwyczaj grzęzną mi w gardle, gniotą w głowie…Tak było z tymi zdjęciami.Gapiłem się przez zakurzone okna autobusu zimą…wiosną..latem…Z myślą że może by tak, fajnie by było etc…
Dziś dawni królowie i królowe szos. Dawni? Może ktoś wróci im jeszcze życie. Obudzą się widlaste ósemki i stalowe potwory powrócą na meandry szos, łapczywie pożerając oczami reflektorów kolejne meandry kilometrów drogi…Dziś czekają na chwilę kiedy ktoś je odkryje i przywróci do życia…Pontiac, Cadillac, Chrysler, Dodge, Buick, Daimler…i wiele innych trwale wpisanych w historię i niosących własne historie…
Dziś 117 zdjęć…może sporo jednak ciężko mi było odrzucić którąś z opowieści pachnących rozgrzanym asfaltem i tęsknotą…
Serdeczne podziękowania dla Pana Józefa Kijaka który pozwolił mi na wykonanie tych fotografii…I mam nadzieję że pozwoli jeszcze kiedyś bym zajrzał na jego włości…:)
Nie będę już więcej “gadać”…:)
Zapraszam do galerii…

Kirkut w Koźlu…
Wielu z nas nawet nie zdaje sobie sprawy że takie miejsce istnieje w tym mieście.
Jego ślady możecie znaleźć w lasku na Dębowej-vis a vis baru “Hula-Gula”.
Po nekropolii pozostał jedynie fundament płotu, kilka fundamentów macew, skruszona kolumna i śmieci pozostawiane przez “letników”..
Sporo czasu zajęło mi znalezienie jakiegoś “pisemnego” śladu pośród rozrzuconych kamieni…
Został założony w 1814 r. Zajmował powierzchnię 0,28 ha.Kirkut został częściowo zniszczony przez Niemców w czasie II wojny światowej(choć ponoć było to jedynie kilka draśnięć na macewach), ale wciąż istniał po jej zakończeniu.W 1948 roku Wojewódzka Rada Żydowska otrzymała polecenie usunięcia napisów w języku niemieckim zarówno z cmentarza jak i pomników.
To przesądziło o jego losie..
Około 1939 roku gmina żydowska w Koźlu liczyła około 80 osób.Synagoga znajdowała się na terenie dzisiejszej przychodni przy ulicy 24 Kwietnia. Podpalono ją w 1938 roku podczas “Nocy Kryształowej”
To druga historyczna nekropolia w mieście prócz resztek cmentarza miejskiego i garnizonowego przy ulicy Raciborskiej,
Kirkut ginie pośród drzew, w ciszy, cmentarz na Raciborskiej na naszych oczach.

Agfa Billy Clack.Średnioformatowy aparat fotograficzny na klisze 120.Produkowany był w latach 1928-1930.Obiektyw Agfa Jgenar o ogniskowej 7,5 cm,dwusoczewkowy, trzy przysłony 8.8 , 11 i 16, , czas naświetlania tylko 1/25(1/30?) oraz B, format 6×4.5 , minimalna odległość od “celu” to ponoć 250cm, wbudowany (!) zółty filtr.Przedstawiciel stylu Art Deco.Stałem się jego właścicielem niedawno dzięki koledze Maćkowi (jeszcze raz pięknie dziękuję:).Po całonocnym czyszczeniu mechanizmów (no może to zbyt mocno powiedziane gdyż części tu naprawdę niewiele), założyłem ostatnią rolkę Rolleia Superpan 200 i poszedłem popstrykać.Efekty poniżej:)Aparat robi zdjęcia, zaskoczył mnie ostrością (soczewka z przodu jest w dramatycznym stanie),nieco łapie bliki ale przy tej jakości optyki nie jest to dziwne a i nadaje nieco smaczku.
Taka magia…sprzed jakichś 80 lat…:)

Poranne landszafty wypisane ciszą we mgle…

Te kosmiczne ruiny to resztki Fabryki Papieru i Fabryka Celulozy Waldhof (jeden z najnowocześniejszych tego typu zakładów przed II Wojną Światową,pracowało tu 1500 osób).W tej chwili najbardziej widocznym obiektem jest klinkierowy(?) zbiornik z wieży jednego z budynków .
Wszystko przemija..lecz czasem temu przemijaniu bardzo pomagamy…